3 ιστορίες από τα παιδιά που σώζουν ζωές, για να πείτε ΌΧΙ στην καρδιακή ανακοπή το 2018

Ιαν 03 2018

3 ιστορίες από τα παιδιά που σώζουν ζωές, για να πείτε ΌΧΙ στην καρδιακή ανακοπή το 2018

Ένας νέος χρόνος ξεκίνησε και θέλαμε να σας ευχηθούμε τα καλύτερα, αποφεύγοντας όμως τις κλασικές ευχές, που λόγω της συχνότητας χάνουν πλέον το μήνυμα τους.

Ζητήσαμε λοιπόν από  τρεις φίλους του ανθρωπιστικού μας Οργανισμού Kids Save Lives – Τα Παιδιά Σώζουν Ζωές, τον Αριστείδη, την Ζωή και την Έλλη να μας γράψουν από μια ιστορία. Μια 100% αληθινή ιστορία, ένα παραμύθι και μία φανταστική ιστορία.

Όλες έχουν κάτι κοινό, να μιλήσουν στην καρδιά σας, αλλάζοντας σας νοοτροπία
Πρέπει να γίνει αυτό, πρέπει ο καθένας από εσάς να αλλάξει νοοτροπία, αλλιώς εμείς οι Έλληνες θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε για πολύ καιρό ακόμη στην [απαίσια πραγματικά]  τελευταία θέση της Ευρώπης στην αναζωογόνηση θυμάτων εξωνοσοκομειακής καρδιακής ανακοπής… Κάτι πρέπει να αλλάξει και αυτό που πρέπει να αλλάξει πρώτο είναι εμείς οι ίδιοι….

Αναρωτηθείτε στο τέλος της ανάγνωσης σας, μήπως έφτασε η ώρα να μάθετε μέσα σε ελάχιστες ώρες από τους εθελοντές εκπαιδευτές μας [πιστοποιημένους από διεθνείς Οργανισμούς όπως το  ΕRC],  τι σπουδαία πράγματα μπορείτε να κάνετε, έτσι ώστε να προστατεύσετε την καρδιά των αγαπημένων σας!!!

Τα ΠΑΙΔΙΑ που εκπαιδεύσαμε στα Ελληνικά σχολεία, θα δείτε πως έχουν αλλάξει ήδη νοοτροπία..
Έγιναν εκπαιδευτές, αγόρασαν απινιδωτές για τα σχολεία τους, έπιασαν μολύβι και χαρτί και έγραψαν ιστορίες για εσάς…

Καλή ανάγνωση λοιπόν από το KIDS SAVE LIVES
Το 2018 ας είναι η χρονιά που θα πούμε ΟΧΙ στο πρόβλημα της ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ



ΑΡΗΣ

‘’Ο πατέρας μου «πέθανε» για λίγες στιγμές την 24η Νοεμβρίου του 2017’’…

Αισίως φτάσαμε στην παραμονή του σωτήριου έτους 2018. Ανέλπιστα και ασθμαίνοντας. Χωρίς κανείς να το περιμένει, ούτε εγώ ο ίδιος ακόμη, βρίσκομαι σήμερα απέναντι από την οθόνη μου και πληκτρολογώ αυτές τις λίγες λέξεις. Όχι για κάποιον άλλον λόγο, μα για εσένα που θα τις διαβάσεις και ίσως σου δώσουν την εμπειρία και την γνώση ώστε να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις το «πρόβλημα», που ίσως σου χτυπήσει για λίγο την πόρτα. Αλλά πρώτα, θα μου επιτρέψετε να σας συστηθώ.

Ονομάζομαι Άρης, και παραλίγο να ήμουν ορφανός από πατερά. Και δεν σας το λέω για να λυπηθείτε, μα για να γνωρίζετε. Ο πατέρας μου «πέθανε» για λίγες στιγμές την 24η Νοεμβρίου του 2017. Μα τώρα που έχω κερδίσει το ενδιαφέρον σας, και ξέρω πως δεν θα κλείσετε το κείμενο, θα κάνουμε μαζί μια αναδρομή.

Πριν από τέσσερα χρόνια περίπου, όντας πρωτοετής στο πανεπιστήμιο, βρήκα την ανακοίνωση για ένα σεμινάριο ΚΑΡΠΑ που γινόταν στην περιοχή μου. Από φόβο για τα καρδιακά νοσήματα, ήμουν από τους πρώτους που δήλωσα συμμετοχή και, μέχρι την μέρα διεξαγωγής, είχα διαβάσει δέκα φορές το ενημερωτικό έντυπο και το είχα σχεδόν αποστηθίσει. Ήθελα να είμαι προετοιμασμένος και να κάνω τα λιγότερα δυνατά λάθη.

Έφτασα στο σχολείο που θα εκπαιδευόμασταν, κι ήμουν ο μικρότερος εκεί. Κούκλες στημένες γύρω-γύρω, βαλιτσάκια με ένα διακριτικό πράσινο Σταυρό, και άνθρωποι ομοιόμορφα ντυμένοι και γεμάτοι χαμόγελα, που σε μόλις δέκα λεπτά, αποστήθισαν τα ονόματα και των 50 συμμετεχόντων.

Το σεμινάριο είχε ξεκινήσει και δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Μπροστά μας, στάθηκε ένας κύριος, αρκετά νέος. Άρχισε να μας περιγράφει την απαραίτητη διαδικασία και να μας εξηγεί τα συμπτώματα, τα «πρέπει» και τα «μη», κι όλα όσα ήταν καλό να γνωρίζουμε πριν έρθουμε σε επαφή με την κούκλα-περιστατικό. Κι ένας μαγευτικός κόσμος ανοίχθηκε μπροστά μου.

Ας επιστρέψουμε τώρα στην 24η Νοεμβρίου του παρόντος έτους. Ήταν απόγευμα και απολάμβανα τον καφέ μου μετά την σιέστα, παρέα με τους γονείς μου. Όταν ξαφνικά, ο πατέρας παραπονέθηκε πως ένιωθε έναν οξύ πόνο στα χέρια και στο στήθος, και πριν προλάβει να ολοκληρώσει, άρχισε να δυσκολεύεται να αναπνεύσει.

Η πάλαι ποτέ μου ενημέρωση και εκπαίδευση με βοήθησε να αναγνωρίσω τα συμπτώματα. Αμέσως τηλεφώνησα σε «υγειονομικό» υπάλληλο, αφού πάνω στην ταραχή μου δεν θυμόμουν το τηλέφωνο του υγειονομικού σταθμού. Η οδηγία ήταν μία και επιτακτική. Ο πατέρας έπρεπε να μεταφερθεί όσο πιο σύντομα στον κοντινότερο «Υγειονομικό Σταθμό».

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καταφθάσαμε. Κι οι γιατροί ήταν έτοιμοι και αμέσως δραστηριοποιηθήκαν, μα το έμφραγμα ήταν οξύ. Κι έπρεπε να φύγει σε μεγαλύτερο νοσοκομείο. Μεταφέρθηκε με το ασθενοφόρο. Κι εκεί, ήταν που θα πέθαινε, κι εγώ, δεν θα σας έγραφα την ιστορία αυτή τώρα.

Ευτυχώς, ήταν διαθέσιμο ένα μηχανηματάκι. Ο Απινιδωτής. Αμέσως, ο γιατρός που τον συνόδευε, ξεκίνησε την διαδικασία για την επαναφορά του πατέρα στην ζωή. Και τελικά, τα κατάφερε. Κι ο πατέρας, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου του χορηγήθηκαν πολλά φάρμακα με δύσκολες ονομασίες. Και έκανε και μια επεμβατική θεραπεία. Τώρα παίρνει, επίσης, πολλά φάρμακα. Αλλά, είναι ζωντανός. Και γεμάτος όρεξη για ζωή και περαιτέρω δημιουργία.

Δεν σας γράφω αυτό το κείμενο για να με λυπηθείτε. Ούτε για να δεχθώ τα μηνύματά σας για περαστικά. Απλά, θέλω να σας ζητήσω μια χάρη.
• Αρχίστε να εκπαιδεύεστε. Η γνώση, είναι αυτή που οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση των συμπτωμάτων και στην άμεση ανταπόκριση στην κατάσταση.
• Εξοπλιστείτε με απινιδωτές. Είναι ο μόνος τρόπος να κρατηθεί μια ζωή και να συνεχίσετε να χαίρεστε τους ανθρώπους που είναι δίπλα σας.
• Επισκεφθείτε άμεσα τον πλησιέστερο «Υγειονομικό Σταθμό». Εκεί, ξέρουν τι να κάνουν, κι εσείς ξέρετε ότι θα είστε χαρούμενοι.

Ξέρω, είναι περισσότερες από μία οι χάρες. Μα είναι για το καλό όλων μας. Για να φτιάξουμε, έναν κόσμο, που η αναφορά σε καρδιά, θα είναι σημάδι αγάπης. Κι όχι αιτία θανάτου.

Σας εύχομαι ολόψυχα, το 2018, να σας κρατήσει δίπλα σε αυτούς που αγαπάτε. Κι οι καρδιές των ανθρώπων, να συνεχίσουν να χτυπάνε και να προσφέρουνε αγάπη.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,
και με τις θερμότερες ευχές του πατέρα μου,

Άρης.

[ Ο Αριστείδης Καρεμφύλλης είναι συντακτης στην ενημερωτική ιστοσελίδα www.ipareamas.gr

Πριν λίγα χρόνια εκπαιδεύτηκε και πιστοποιήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας και τον Ανθρωπιστικό Οργανισμό Kids Save Lives – Τα Παιδιά Σώζουν Ζωές ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΓΚΑΙΡΑ τα σημάδια του καρδιακού επεισοδίου που υπέστη ο πατέρας του.

Το μήνυμα του Άρη είναι υπέροχο, αναγνωρίστε έγκαιρα τα ΣΗΜΑΔΙΑ του καρδιακού επεισοδίου και σώστε τον αγαπημένο σας με τον πιο εύκολο τρόπο, καλώντας άμεσα το 166 ή οδηγώντας τον στον κοντινότερο υγειονομικό σταθμό.

Εκπαιδευτείτε ΔΩΡΕΑΝ από πιστοποιημένους, ενεργούς εκπαιδευτές του Οργανισμού μας και σώστε μια ζωή, επικοινωνώντας σε αυτό το email: kidssavelives@gmail.com ]



ΖΩΗ

»Ο Μικρός Εθελοντής»

Μια φορά κι έναν καιρό κάπου στον απέραντο μας κόσμο, ζούσε ένα μικρό αγόρι.

Το όνομα του δεν ήταν ένα, αλλά πολλά, είχε για την ακρίβεια όλα τα ονόματα του κόσμου!

Η καταγωγή του επίσης πλούσια, προερχόταν βλέπετε από κάθε γωνιά της γης, μιλούσε όλες τις γλώσσες και αγαπούσε πολύ τα αστέρια γιατί τον συντρόφευαν πάντοτε, όπου και αν βρισκόταν!

Τα βράδια του τα περνούσε καθισμένος μπροστά στο παράθυρο εκμυστηρεύοντάς τους τα πάντα, για την μέρα που πέρασε, για τους φίλους που έκανε ακόμα και για τις σκανταλιές που σκαρφίστηκε …

Τα αστέρια, πάντα εκεί καρφιτσωμένα στον σκούρο μπλε ουρανό, πιστά στο ραντεβού τους, άκουγαν όλο αγωνία τις ιστορίες που μοιράζονταν μαζί τους το μικρό αγόρι και φώτιζαν ακόμη περισσότερο από την χαρά τους. Αυτά για αντάλλαγμα, του περιέγραφαν με κάθε λεπτομέρεια την όψη του κόσμου από ψηλά και το μικρό αγόρι ταξίδευε μαζί τους νοερά!

Ένα βράδυ καθώς το αγόρι πήρε την θέση του δίπλα στο μεγάλο παράθυρο, πρόλαβε να δει ένα δυνατό φως να χάνεται ξαφνικά από τον ουρανό, ήταν ένα αστέρι από τους φίλους του, που έλαμψε δυνατά λίγο πριν το δει να προσγειώνεται κάπου μακριά… κάπου όπου το αγόρι δεν θα μπορούσε να βρεθεί.

Λυπημένο σαν ήταν, άρχισε να κλαίει και οι λυγμοί του έφτασαν μέχρι ψηλά στον ουρανό… έχασε τον φίλο του και δεν θα τον ξανά έβλεπε!

Ένα μικρό αστεράκι τότε κατέβηκε λίγο πιο κοντά του θέλοντας να το παρηγορήσει.

Το αγόρι το κοίταξε, σκούπισε τα δάκρυα του και του εξήγησε…

-Θα σου πω λοιπόν μια ιστορία – εξήγησε το μικρό αστεράκι -που θα σε κάνει να χαρείς πολύ …

-Κάθε αστέρι που βλέπεις να φιλοξενείται από τον Κύριο Ουρανό, έχει και από μια αποστολή… να εκπληρώσει την ευχή κάθε ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο που το έχει ανάγκη, χαρίζοντάς του την πολύτιμη λάμψη του, την πολυτιμότερη δύναμή του!

-Δηλαδή θυσιάζεται? ρώτησε το αγόρι.

-Όχι, απλά χαρίζει απλόχερα την βοήθεια και την αγάπη του, φωτίζοντας με την τελευταία του λάμψη κάποιον που την χρειάζεται και έτσι κάνει έναν άνθρωπο ευτυχισμένο!

Το μικρό αγόρι άνοιξε τα μεγάλα του μάτια έκπληκτο και γεμάτο θαυμασμό προς τους φίλους του και για όσα μάθαινε γι’αυτούς!

-Και τι απέγινε ο φίλος μου? Θα τον ξαναδώ?

Το αστεράκι του αποκρίθηκε,
-Φυσικά! Κάθε αστέρι που εκπληρώνει τον σκοπό του, ξαναγυρνάει στον ουρανό ακόμα πιο δυνατό και φωτεινό!

Και συνέχισε …

-Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ μικρέ μου φίλε είναι η μεγαλύτερή μας δύναμη μαζί με την θέλησή και την αγάπη… είναι αυτό που ο καθένας μας μπορεί να προσφέρει ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή εθνικότητας …

Το αγόρι άκουγε με προσοχή τα λόγια του αστεριού και ήξερε πως μεγαλώνοντας ήθελε να γίνει σαν τον φίλο του το αστέρι, ήθελε να ΔΙΝΕΙ στους γύρω του ότι περνούσε από το χέρι του, ήθελε να συμβάλει στην δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου …

-Μα πως? Ρώτησε το αγόρι.

Το αστεράκι του χαμογέλασε και του είπε…

-Το μεγαλύτερο φως, είναι η ΓΝΩΣΗ. Αυτή θα είναι το εφόδιο σου, αυτή θα σου δείξει τον δρόμο και δεν θα σε εγκαταλείψει για όσο κι εσύ θα την υπολογίζεις.

Θα είσαι ένας μικρός εθελοντής!

-Ναι!!!, φώναξε το αγόρι!

-Εθελοντής στην ζωή!!! … Εθελοντής για μια ζωή!!!

»Το κείμενο αυτό είναι εμπνευσμένο από έναν άνθρωπο που στα δικά μας μάτια φαντάζει αστέρι, φωτεινό και γεμάτο γνώσεις που δεν διστάζει να μοιράσει και να χαριστεί!

Γι’ αυτόν και τον κάθε όμοιο του που φροντίζει, στα χρόνια που ζούμε, να μας εμπνέει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και πιο ευαισθητοποιημένοι συνάνθρωποι… με όλη μας την αγάπη και τον Θαυμασμό!!!»

[ Η Zoi Giavrika Orfanou ζει στο Λονδίνο και είναι φωτογράφος στην εταιρεία που δημιούργησε με τον Thanos Palatos https://www.facebook.com/palatosorfanouphotography/…
Εδώ και χρόνια, παρότι ζουν μακριά μας, δεν χάνουν ευκαιρία να βοηθούν και οι δύο τον οργανισμό Kids Save Lives – Τα Παιδιά Σώζουν Ζωές, με πανέμορφες δημιουργίες, κάνοντας μας πραγματικά περήφανους που είναι φίλοι και εξαιρετικοί συνεργάτες μας.

Το μήνυμα της Ζωής είναι εμπνευσμένο, πραγματικά αντικατοπτρίζει τις απόψεις όλων μας, καθώς πιστεύουμε πως τα παιδιά, από μικρή ηλικία, με τρόπο κατάλληλο, μπορούν να μάθουν με τα χέρια τους να σώζουν ανθρώπινες ζωές, μέσα από το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα που έχει εγκρίνει το Υπουργείο Παιδείας για όλα τα Ελληνικά σχολεία.

Ναι! Τα παιδιά είναι η ενσάρκωση αυτού που περιγράφει η Ζωή
»ήθελε να ΔΙΝΕΙ στους γύρω του ότι περνούσε από το χέρι του, ήθελε να συμβάλει στην δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου»..

Ευχαριστούμε ΖΩΗ….!!!

Δηλώστε συμμετοχή στο πρόγραμμα μας εδώ: http://www.kidssavelives.gr/%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CF%89-%CE%B…/]



ΈΛΛΗ

‘‘Ο 9χρονος Αλέκος σώζει τον μπαμπά του’’

Καθώς ο Αλέκος ήταν στο δωμάτιό του και μελετούσε, άκουσε ξαφνικά τις φωνές της μαμάς του. Έντρομος πήγε κοντά της και τότε αντίκρισε αναίσθητο τον πατέρα του στο πάτωμα. Τον κοιτούσε ανέκφραστος. Είχε σοκαριστεί. Δεν ήξερε τί να κάνει.

Η κ.Αλίκη, η μητέρα του παιδιού, γνωρίζοντας από πρώτες βοήθειες αλλά μη μπορώντας να βοηθήσει καθώς εδώ και δύο χρόνια ήταν καθηλωμένη στο αναπηρικό καροτσάκι, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παραπάνω από το να ενθαρρύνει τον άπειρο και φοβισμένο 9χρονο γιό της να σώσει με τα ίδια του τα χέρια τη ζωή του άνδρα της.

-Αγόρι μου βοήθησε τον.

-Πως; (ρώτησε το αγόρι τρέμοντας πια)

-Θα κάνεις ότι σου λέω. (είπε με σταθερή φωνή εκείνη )

-Μητέρα δεν μπορώ. Δεν θα τα καταφέρω!!

-Ηρέμησε. Θα τον σώσουμε. Κάθε λεπτό που περνάει οι ελπίδες λιγοστεύουν, για αυτό Αλέκο άκουσε με προσεκτικά. Χαλάρωσε τη γραβάτα του και ξεκούμπωσε το πουκάμισό του. Βάλε το ένα σου χέρι στο μέτωπο του και με το άλλο φέρε τα δύο σου δάχτυλα στο πηγούνι του και σπρώξε προς τα πίσω για να αναγνωρίσουμε αν αναπνέει.

ΔΕΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙ…

Τώρα γονάτισε στο πλάι του αγόρι μου. Βάλε τη παλάμη του δεξιού σου χεριού στο κέντρο του στήθους του και ύστερα τη παλάμη του άλλου σου χεριού πάνω από το πρώτο. Πλέξε τα δάχτυλα μεταξύ τους. Τέντωσε τους αγκώνες και έλα κάθετα πάνω του.

Άρχισε να πιέζεις προς τα κάτω γρήγορα και δυνατά. Θα σου δίνω εγώ το ρυθμό. Πάμε. Πάμε μαζί!!

Και ένα, και δύο και τρία…και δέκα…και είκοσι…και τριάντα.

Μετά από 30 συμπιέσεις ο μικρός Αλέκος έδινε 2 εμφυσήσεις με την βοήθεια πάντα της μητέρας του. Καθώς το παιδί συνέχιζε ασταμάτητα αυτή την διαδικασία η κ.Αλίκη τηλεφώνησε στο ΕΚΑΒ και ζήτησε από τους γείτονες να της φέρουν τον απινιδωτή που είχαν κοντά στην περιοχή τους.

Το παιδί φαινόταν τρομαγμένο, ωστόσο δεν σταματούσε δευτερόλεπτο. Όσο περνούσε η ώρα φοβόταν όλο και περισσότερο για τη ζωή του πατέρα του που κρεμόταν από τον ίδιο. Παρόλα αυτά ακολουθούσε με ψυχραιμία βήμα-βήμα τις οδηγίες της μαμάς του.

-Πάμε πατέρα. Και ένα και δύο και τρία! Μπορείς!! Δεν θα μας αφήσεις τόσο εύκολα.

Επί 20 λεπτά ο Αλέκος πάλευε δίνοντας την ψυχή του για να τον σώσει. Έκανε 30 θωρακικές συμπιέσεις, 2 εμφυσήσεις και ξανά από την αρχή. Η κούραση δεν υπήρχε για αυτόν. Είχε εξαφανιστεί παρόλο που ο ιδρώτας έτρεχε ασταμάτητα και οι παλμοί πολλαπλασιάζονταν.

Ύστερα από μερικές απινιδώσεις ακολουθώντας τις οδηγίες του Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή της γειτονιάς του και τις συμβουλές της μητέρας του, είδε τα μάτια του πατέρα του να ανοιγοκλείνουν.

Αφού έλεγξε, διαπίστωσε πως ο πατέρας του ανέπνεε φυσιολογικά.

Δάκρυα ανακούφισης έτρεχαν από τα υγρά φοβισμένα μάτια του παιδιού καθώς ο ήχος του ασθενοφόρου πλησίαζε.

Ένιωσε το χέρι του μπαμπά του να σφίγγει το δικό του.
Χαμογέλασε συγκινημένος.

-Πατέρα, εσύ μου έδωσες ζωή και εγώ τώρα σου την δίνω πίσω. #kids_Save_Lives

[ Η Έλλη Πλάκα, είναι μαθήτρια Δευτέρας Λυκείου και της αρέσει φοβερά να γράφει και να δίνει με αυτό τον τρόπο μηνύματα στο κόσμο και πιο πολύ να παροτρύνει τα νέα παιδιά να κάνουν το ίδιο. Να μην αφήνουν τις μέρες να φεύγουν απλά…

Την Έλλη την γνωρίσαμε όταν επισκεφτήκαμε το σχολείο της. Η Έλλη έκτοτε πιστοποιήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας και ήταν τόσο καλή που στην συνέχεια έγινε μία από τις μικρότερες εκπαιδεύτριες όλης της Ευρώπης (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης | ERC).

Σήμερα η Έλλη είναι μία από τις 326 πιστοποιημένες εκπαιδεύτριες του KIDS SAVE LIVES και της ΕΕΕΠΦ, οι οποίοι επισκέπτονται σχολεία σε ολόκληρη την Χώρα, εκπαιδεύοντας εθελοντικά μαθητές σχολικής ηλικίας και εκπαιδευτικούς στην αναζωογόνηση μετά και την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας.

Παράλληλα, μέσα από την μετάδοση της γνώσης και του χάρτη απινιδωτών της ιστοσελίδας μας http://www.kidssavelives.gr/map-wide/φροντίσαμε να μπουν οι πρώτοι 6 απινιδωτές σε Ελληνικά σχολεία και άλλοι 50 περίπου σε απομακρυσμένα χωριά, εκκλησίες, γειτονιές, Υπηρεσίες κοκ, ακολουθώντας την Υπουργική σύσταση του 2007 για τοποθέτηση απινιδωτών σε κάθε δημόσιο χώρο.

Η Έλλη με την υπέροχη ιστορία της περνάει 2 εξαιρετικά μηνύματα, πως τα παιδιά μπορούν να σώσουν ανθρώπινες ζωές και πως οι απινιδωτές είναι προαπαιτούμενο μηχάνημα σε κάθε γειτονιά, καθώς τα ασθενοφόρα δεν μπορούν να ‘’πετάξουν’’ δίπλα στο θύμα καρδιακής ανακοπής από το πρώτο λεπτό.

Ευχαριστούμε Έλλη, εσύ και οι νέοι μας έφηβοι εκπαιδευτές, είστε η μεγαλύτερη ελπίδα για τον Οργανισμό και τον τόπο μας, με σκοπό να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο και πιο ασφαλές κόσμο ].


KIDS SAVE LIVES
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ  ΣΩΖΟΥΝ ΖΩΕΣ   


O ανθρωπιστικός οργανισμός Kids Save Lives – Τα Παιδιά Σώζουν Ζωές σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας [ΕΕΕΠΦ], εκπαιδεύει δωρεάν μαθητές σχολικής ηλικίας και εκπαιδευτικούς στην Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση, μέσα από ένα αυτοχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα και την συμβολή δεκάδων εθελοντών εκπαιδευτών. Το εθνικό πρόγραμμα έχει εγκρίνει το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων [ΥΠΠΕΘ] και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής [ΙΕΠ], με σκοπό την δημιουργία ενός μεγάλου δικτύου ενήλικων ανανηπτών σε ολόκληρη τη χώρα.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ KIDS SAVE LIVES ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
http://www.kidssavelives.gr/tropoi-stirixis/

Leave a Reply

Your email address will not be published.